زلف به انگشت پريشان مکن

شاعر : عطار

روي بدان خوبي پنهان مکنزلف به انگشت پريشان مکن
سايه‌ي خورشيد درافشان مکنطره‌ي مشکين سيه رنگ را
در سر آن سرو خرامان مکناز سر بيداد سر سروران
جان و دلم بي سر و سامان مکنعاشق دل سوخته را دست گير
حال دل خسته پريشان مکنچون بر ما آمده‌اي يک زمان
از بر ما قصد شبستان مکندر بر ما يک نفس آرام گير
بر من دل سوخته زندان مکنبي رخ خود عالم همچون بهشت
آنچه ز تو آن نسزد آن مکنبر تو چو عطار جفايي نکرد